Software bouwen verandert snel. Waar vroeger programmeerkennis nodig was, kun je nu steeds vaker in gewone taal beschrijven wat je wilt maken. AI genereert vervolgens de code. Dat noemen we vibecoding.
Een krachtige ontwikkeling, omdat ideeën sneller getest kunnen worden en oplossingen sneller ontstaan. Maar ook een ontwikkeling die nieuwe risico’s met zich meebrengt.
De vraag is daarom niet óf je iets met vibecoding moet doen, maar hoe je het inzet zonder grip te verliezen op beveiliging, beheer en kwaliteit.
Bij Vibecoding beschrijf je in gewone taal wat je wilt bouwen. Bijvoorbeeld: “Ik wil een kleine app waarin medewerkers verlof kunnen aanvragen, met een goedkeuring door de manager en een overzicht per team.”
De AI-tool maakt daar een eerste versie van. Soms zelfs met schermen, logica en werkende code.
De rol van de maker verandert daardoor. Je schrijft minder zelf code, maar je moet wel goed kunnen uitleggen wat je wilt. Daarna moet je beoordelen of het resultaat klopt.
Dat maakt Vibecoding laagdrempelig. Ook voor mensen zonder programmeerachtergrond. Maar laagdrempelig betekent niet zonder risico.
Veel vibecoded oplossingen zien er direct indrukwekkend uit; de schermen werken, gegevens worden opgeslagen, processen lijken te lopen.
Maar onder de motorkap ontstaan vaak risico’s:
1. Weet je waar de data staat?
Is duidelijk waar gegevens worden opgeslagen, wie toegang heeft en hoe lang data wordt bewaard?
2. Is beveiliging actief gecontroleerd?
Of ga je ervan uit dat AI dat automatisch goed heeft geregeld? Veelvoorkomende problemen zijn:
3. Kan de app omgaan met fouten?
Wat gebeurt er als gebruikers verkeerde of onvolledige informatie invoeren?
4. Is getest onder belasting?
Weet je hoe de applicatie reageert bij meer gebruikers of grotere hoeveelheden data?
5. Kan een koppeling uitvallen?
Of stopt het volledige proces zodra een externe API niet reageert?
6. Is de oplossing overdraagbaar?
Kan iemand anders begrijpen hoe de app werkt en deze onderhouden?
7. Is er een eigenaar?
Is duidelijk wie verantwoordelijk is voor beveiliging, beheer en doorontwikkeling?
Kun je één of meer vragen niet met vertrouwen beantwoorden? Dan is de kans groot dat je app nog niet productie-klaar is.
Vibecoding wordt pas echt spannend wanneer teams buiten IT om oplossingen bouwen. Dat gebeurt vaak met goede bedoelingen. Iemand ziet een probleem, wil helpen en bouwt snel iets dat werkt. Maar zonder kaders ontstaat schaduw-IT: oplossingen draaien buiten beheer, data staat op onbekende plekken, er is geen securitycontrole en niemand weet wie verantwoordelijk is als er iets fout gaat.
Voor organisaties is dat een serieus risico. Zeker nu informatiebeveiliging, privacy en wetgeving steeds belangrijker worden. AI maakt bouwen makkelijker. Maar verantwoordelijkheid wordt niet automatisch meegebouwd.
Vibecoding gaat niet verdwijnen. Daarvoor is het te handig.
Maar het vraagt wel om een andere rol van IT. Niet alles zelf bouwen, maar wel richting geven. Niet elk experiment tegenhouden, maar zorgen dat het veilig gebeurt. IT wordt meer regisseur dan poortwachter. Dat betekent: duidelijke afspraken maken. Waar mag Vibecoding voor gebruikt worden? Welke data mag wel en niet worden verwerkt? Wanneer moet IT meekijken? En wanneer mag iets naar productie?
Zonder die afspraken wordt snelheid al snel chaos.
Vibecoding kan veel opleveren als je het bewust inzet. Begin daarom met een paar simpele spelregels.
Vibecoding is op zichzelf geen bedreiging voor IT. Het is een kans om sneller te leren, sneller te testen en meer ideeën tot leven te brengen. Maar zonder kaders kan het wél een bedreiging worden; voor security, voor beheer, voor datakwaliteit en voor de grip op je IT-omgeving.
Geef ruimte om te experimenteren. Maar houd controle over kwaliteit, veiligheid en beheer. Want snel bouwen is mooi. Slim bouwen is beter.
Wil je vibecoding inzetten zonder grip te verliezen?
Neem hieronder contact op met mijn collega Vincent.
Vul het formulier in en Vincent neemt binnen 24 uur contact met je op. Geen verplichtingen, wel een eerlijk advies.
